tłumaczenia i błędy - językowo

Od zawsze miałem niechęć do biurokracji. Była ona jednym z aspektów, które mnie przerażały trochę w początkowych fazach zabierania się za freelancerkę tłumaczeniową; te wszystkie, VAT-y, PIT-y i inne trzyliterowe skróty, po usłyszeniu których śniły mi się potwory z mitologii, powodowały wzrastającą niechęć do prowadzenia działalności gospodarczej. Było tak do momentu, kiedy dowiedziałem się, że DG nie jest niezbędna do tłumaczenia, ponieważ istnieją umowy o dzieło. Umowy o dzieło stały się wybawieniem i przez długi czas sądziłem, że są idealnym rozwiązaniem dla mnie. Nadal tak sądzę, ale kilka dni temu, zauważyłem ich pierwszą poważną wadę.

Zalety umów o dzieło

Jak na moje potrzeby zalet jest wiele, a nawet jest ich przeważająca większość; poniżej krótkie zestawienie z opisami.

1. Minimum biurokracji.

   Umowy o dzieło zdejmują z zapracowanej głowy tłumacza praktycznie całą biurokrację. Zadania biurokratyczne tłumacza w gruncie rzeczy polegają na odsyłaniu umów przesłanych przez klienta (lub znalezieniu odpowiedniego szablonu i zaproponowaniu go klientowi) wraz z rachunkami. Tak dzieje się przez cały rok. Takich umów może być dość dużo, ale nie stanowi to problemu, bo tylko pomykamy na pocztę i odsyłamy wydruki. To wszystko. Żadnych comiesięcznych rozliczeń, PIT-ów, obliczania VAT-u; nic. Na koniec roku wszyscy klienci przesyłają swoje PIT-y 11/8B. Po otrzymaniu wszystkich pakujemy je w koszulkę, zanosimy do biura rachunkowego, zostawiamy wraz z ok 30 zł i odbieramy za 2-3 dni wraz z wypełnionym przez biuro rachunkowe PIT-em 37. PIT 37 zanosimy do Urzędu Skarbowego, wypisujemy mały blankiet “Potwierdzenie złożenia zeznania rocznego” i to wszystko.

2. Wygoda dla zapominalskich.

   O Niczym nie musimy pamiętać. Jak zapomnimy odesłać umowę, to najwyżej nie otrzymamy przelewu od klienta. To wszystko. Jak zapomnimy zapłacić podatku do Urzędu Skarbowego, to konsekwencje mogą być o wiele bardziej opłakane. Do tego tylko raz w roku musimy pamiętać o odesłaniu/oddaniu PIT-u 37, a trąbią o tym na przełomie marca i kwietnia we wszystkich mediach, więc ciężko jest tego NIE zrobić.

3. Niski podatek i wysokie koszty uzyskania przychodu.

   Podpisując umowę o dzieło (UOD), mamy dwie “skale” kosztów uzyskania przychodu (KUP) 20% i 50%. 20% stosujemy, gdy nasze tłumaczenie nie stanowi odrębnego dzieła i nie przekazujemy do niego praw autorskich klientowi. Wtedy nasz zysk jest obliczany w następujący sposób:

   • Koszty uzyskania przychodu 20%
   • Wynagrodzenie brutto: 1000 zł
   • KUP 20% z wynagrodzenia brutto: 200 zł
   • Podstawa opodatkowania: 1000 zł - 200 zł = 800 zł
   • Podatek: 19% z 800 zł = 152 zł
   • Do wypłaty: 1000 zł - 152 zł = 848 zł

   50% stosujemy, gdy nasze tłumaczenie stanowi odrębne dzieło i przekazujemy do niego prawa autorskie klientowi. Wtedy nasz zysk jest obliczany w następujący sposób:

   • Koszty uzyskania przychodu 50%
   • Wynagrodzenie brutto: 1000 zł
   • KUP 50% z wynagrodzenia brutto: 500 zł
   • Podstawa opodatkowania: 1000 zł - 500 zł = 500 zł
   • Podatek: 19% z 500 zł = 95 zł
   • Do wypłaty: 1000 zł - 95 zł = 905 zł

   Różnica już przy kwocie 1000 zł wynosi ponad 50 zł na naszą korzyść, więc warto (moim zdaniem) rozliczać się na UOD przy 50% KUP (czy aby na pewno? O tym poniżej. Na tę chwilę nadal twierdzę, że warto).

4. Brak opłat do ZUS-u i innych.

   Praca na podstawie UOD daje nam maksymalny zarobek i to jest moim celem. Wolę sam dysponować swoimi środkami i nie przelewać ich na filary, OFE, ZUS ani nigdzie indziej, gdzie jestem do tego zmuszany. W takim wypadku, gdy nie płacimy składek ZUS, nie dostaniemy emerytury do państwa. Fakt. Pytanie: czy ją aby na pewno chcemy? W takiej wysokości? Na takich warunkach? Z tak 100% pewnością? Moja odpowiedź kilka lat temu brzmiała : NIE. Warto samemu się nią zainteresować i w dowolny inny sposób gromadzić środki, a i tak wyjdziemy na tym lepiej za tych 35 lat. Fraza klucz do sprawdzenia - “procent składany”.

Wady umów o dzieło

Kilka dni temu pojawiła się rysa na nieskalanym obrazie UOD. Kredyt. W jaki sposób? W taki: przyjmijmy, że jednego roku uzyskaliśmy przychód 40 000 zł - UPD przy 50% KUP. Więc na deklaracji PIT 37 będziemy mieć 20 000 zł dochodu i 20 000 zł kosztów uzyskania przychodu. Ile w tym roku zarobiliśmy “na łapę”? Ano 36 200 zł. Całkiem przyzwoicie. Ale, ale! Nie według banku! Według banku zarobiliśmy 20 000 zł. Bo tak wynika z rubryki “Dochód” na deklaracji PIT 37. Może to być dużym problemem przy uzyskaniu kredytu. Co z tego, że co miesiąc na nasze konto spływało ponad 3000 zł (netto), skoro wg banku i PIT-u 37 dostawaliśmy ok. 1666 zł, bo tak wychodzi z PIT-u i już! Basta! Koniec! Nie ma rozmowy! Idź pani/pan z naszego oddziału! Aha - to, że mamy umowy i wydruk z wpływów na konto i ładne oczy nie pomaga - bank mówi KREDYTU NIET, bo dochód za niski.

Przyznam, że nie podoba mi się to i że widzę rozwiązania tej syt. przy odrobinie dobrej woli banku. Jednak w obecnej sytuacji rynków finansowych nie sądzę, żeby banki były chętne naginać się dla niepewnego (bądź co bądź - przecież umowy o prace z gwarantowanymi dochodami nie mamy) tłumacza, gdy wszystko leci na łeb, na szyję.

Kilka słów na koniec

Czy warto pracować na zasadach UOD? Tak - moim zdaniem nadal warto. Warto, gdy się ma ochotę, odrobinę wiedzy, lub znajomych, którzy doradzą finansowo, i żelazne ostanowienie odkładania co miesiąc określonej kwoty “na emeryturę”. Warto, bo sami dysponujemy ogromną częścią swoich środków. Warto, bo nie trzeba się martwić biurokracją i płacić komuś za wypełnianie formularzy lub ogryzać paznokcie “czy aby dobrze rozliczyliśmy wszystko w tym miesiącu…”.

Czy nie warto pracować na zasadach UOD? Nie warto - gdy ma się chrapkę na znaczne kredytowanie (gdzie “znaczne” jest pojęciem jak najbardziej względnym). Nie warto, gdy mamy dostęp do funduszy unijnych na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Polecam zapoznanie się z wytycznymi do działania 6.2 w Programie Operacyjnym Kapitał Ludzki, gdzie do zgarnięcia jest ok. 40 000 zł na rozpoczęcie działalności gospodarczej.

Śledzenie wpisu